ข้อความ
ฝ้ายในจีนเริ่มผลิตครั้งแรกในพื้นที่ทางตอนใต้ ตะวันตกเฉียงใต้ และตะวันตกเฉียงเหนือ ตามบันทึกการนำเข้าฝ้ายมีสองเส้นทางคือ “ฝ้ายทางใต้” และ “ฝ้ายทางตะวันตก” ฝ้ายที่ปลูกในเขตตะวันตกเรียกว่า “ไป๋เตี๋ย” หรือ “ไป๋ซี่” ในช่วงราชวงศ์ถังและห้าราชวงศ์ การปลูกไป๋เตี๋ยจำกัดอยู่ในพื้นที่เขตตะวันตกและหยุดที่เหอซี ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ฝ้ายถูกนำเข้าและใช้อย่างแพร่หลาย กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่เปลี่ยนวัสดุสำหรับเสื้อผ้าจากป่านเป็นฝ้าย ในแหล่งโบราณสถานของเขตซินเจียงในช่วงปลายราชวงศ์ถัง (ประมาณศตวรรษที่ 9) มีการค้นพบฝ้ายและเมล็ดฝ้าย ซึ่งเป็นหลักฐานการผลิตฝ้ายในเขตซินเจียงในยุคนั้น