ข้อความ
“เทพเจ้าแห่งโชคลาภ ต่อให้ตกลงไปในโคลนก็ยังคงเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภ แต่คางคกตัวหนึ่ง... ต่อให้ชุบด้วยทองทั้งตัว ก็ยังคงเป็นแค่สัตว์เดรัจฉาน”
ตงเฉวี่ยสูญเสียอำนาจ เวินอู๋เหินเข้าควบคุมเมืองเว่ยหยาง และสือเจิ้นมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ เขาเคยคิดว่าเขาจะได้รับรางวัลที่สมควร แต่กลับไม่รู้เลยว่าในสายตาของตระกูลเวิน เขาได้รับเพียงคำเย้ยหยัน
ชาติกำเนิดสำคัญอะไร? ในโลกนี้ตราบใดที่มีเงิน ก็เป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภได้ การเกิดมาพร้อมช้อนทองคำในปากไม่สำคัญ เพราะสุดท้าย... ช้อนทองคำก็สามารถแย่งชิงมาได้
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สือเจิ้นหยิบคันธนูคางคบทองของเขาขึ้นมา ในวันนั้น เมืองเว่ยหยางเกิดเหตุโจรกรรมสมบัติมากมาย และสิ่งที่มีค่าที่สุดคือคัมภีร์ศิลปะการต่อสู้ลับเฉพาะของเมืองเว่ยหยาง
คัมภีร์เล่มนั้นกลายเป็นของขวัญที่สือเจิ้นมอบให้กับเจ้าหอปักทอง
“ช่างบังเอิญจริงๆ คุณก็แซ่สือเหมือนกัน เมืองไคเฟิงมีตัวตนที่เหมาะกับคุณมาก” เจ้าหอปักทองกล่าวพร้อมรอยยิ้ม