ข้อความ
เสี่ยวปาเชื่อมั่นว่าตัวเองเป็นคนที่น่ารักน่าคบหา
เพียงแต่หลังจากที่จางว่านซือหายตัวไป ก็แทบไม่มีใคร "เข้าใจ" ความคิดสร้างสรรค์แปลกใหม่ของเขาอีกเลย โชคดีที่เสี่ยวปาไม่เคยขาดโชค ที่ว่อซิงเหยียนมีคุณยายหยุนผู้น่าสนใจและเชี่ยวชาญอยู่คนหนึ่ง ไม่เพียงแต่ชื่นชมการออกแบบกลไกของเขาอย่างยิ่ง ยังสามารถไม่ยึดติดกับหลักการทั่วไป คอยชี้แนะตามแนวคิดของเขาได้อีกด้วย
น่าเสียดายที่คุณยายหยุนมักลืมชื่อของเขาเสมอ แถมยังชอบยัดห่วงเหล็กที่มีเนื้อวัสดุพิเศษให้เขาหลังจากพูดคุยกันอย่างออกรส พร้อมย้ำว่า "ห่วงนี้ยายเด็ดมาจากท้องฟ้านะ เจอเพื่อนดีๆ เท่านั้นถึงจะให้!"
เอ๊ย คุณยายหยุนอายุมากแล้ว สมองไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่บังเอิญดี หัวของเขาก็ไม่ค่อยดีเหมือนกัน คนหนึ่งความจำไม่ดี แต่อายุยืนยาว อีกคนฉลาดเป็นกรด แต่อายุไม่ยืน นี่มันช่างเป็น... เพื่อนที่ฟ้าลิขิตให้มาเจอกันชัดๆ!
เสี่ยวปานำข้อคิดเห็นอันแยบยลนี้ไปเล่าให้คุณยายหยุนฟัง คุณยายหยุนหัวเราะก๊ากว่า "งั้นยิ่งต้องมีชีวิตอยู่ให้ดีสิ ยิ่งอยู่นาน เพื่อนก็ยิ่งเยอะ!" พูดจบก็ยัดห่วงเหล็กให้เขาอีกวง
เมื่อห่วงเหล็กสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เสี่ยวปาก็มีเพื่อนมากมายจริงๆ เพราะคุณยายหยุนทำให้ได้รู้จักคุณยายลู่ ได้รู้จักจื่อหยวน ได้รู้จักคนอีกเยอะแยะมากมาย...
ฮ่าฮ่า เห็นไหม เสี่ยวปาเป็นคนที่ได้รับความนิยมจริงๆ!