ข้อความ
ก่อนถึงวันส่งท้ายปีหนึ่งเดือน เจียงอู๋ล่างก็เริ่มครุ่นคิดว่าจะซื้อของขวัญเล็กๆ กลับไปฝากที่บ้าน
บังเอิญชายชราที่โดยสารเรือลำเดียวกันบอกเขาว่า เด็กสมัยนี้ชอบม้าตัวเล็กๆ เจียงอู๋ล่างคลำถุงเงินดู... สุดท้ายเลือกหยิบไม้มาท่อนหนึ่ง แล้วหยิบมีดแกะสลักขึ้นมา
มือที่คุ้นเคยกับการจับกระบี่หนัก เมื่อจับมีดแกะสลักเล็กๆ กลับงุ่มง่ามอย่างบอกไม่ถูก ไม้เสียกองเต็มพื้น เศษไม้กองสูงเป็นเนินเล็กๆ ในที่สุด เมื่อใกล้ถึงวันส่งท้ายปี ม้าไม้ตัวเล็กบิดเบี้ยวก็นอนอยู่บนฝ่ามือของเขา — ยิ้มซื่อๆ ดูคล้ายหน้าตาของเด็กน้อยตอนยิ้มเปิดปากอยู่บ้าง
เจียงอู๋ล่างมองอยู่สักพัก แล้วเก็บเข้าอกเสื้อ
ขอให้รอยยิ้มนี้ เป็นเช่นนี้ตลอดไป ไร้กังวลใดๆ