ข้อความ
ช่างฝีมือทั้งหลายสร้างบ้านเรือนเชื่อมต่อกันเป็นป้อมค่าย ก่อเป็นมหานครที่บดบังฟ้า จนหมอกเมฆก็มักมาพำนักอยู่ ณ ที่แห่งนี้
แต่บัดนี้เสียงผู้คนขาดสิ้น เมฆลอยกระจัดกระจาย เรื่องราวในอดีตกลายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงเถาวัลย์และวัชพืชที่งอกจากรอยแตกของอิฐกระเบื้อง พืชพรรณทอดยาวต่อเนื่อง ทยอยถมรอยแผลเป็นบนผืนแผ่นดิน
หน่ออ่อนดันดินขึ้นมา รับแสงแดดที่ลอดผ่านกำแพงพัง เติบโตอย่างมีชีวิตชีวา