ข้อความ
ด้วยเส้นใยเห็ด เจิ้งเอ้อทรงตัวได้มั่นคง แต่ด้านหลังของเขา เสิ่นอี้หลุนเซถลาเดินไปข้างหน้า
เส้นใยเห็ดทะลุผ่านร่างกายของเขา แต่เขายังคงใช้แรงเฮือกสุดท้ายยื่นมือออกไป ทำลายทุกสิ่งด้วยไฟ
เสิ่นอี้หลุนสิ้นลมหายใจ ส่วนคนที่เหลืออยู่พึมพำเบาๆ ถึงความฝันในวัยเยาว์ ก่อนทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น