ข้อความ
สวี่ซ่างเฉียนถือกระดานหมากรุกเปียวเหยาเก่าๆ และมักจะท้าประลองกับนักเดินทางที่ผ่านไปมา ทักษะของเขาไม่ได้ยอดเยี่ยมมากนัก แต่เขาทุ่มเทเต็มที่ในทุกๆ รอบ ตามที่เขาเล่า สมัยหนุ่มๆ เขาเหมือนหมากที่วิ่งควบม้าไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง ชีวิตเต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์—แต่ก็ไม่รู้ว่านั่นจริงหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นเพียงเจ้าหน้าที่เล็กๆ ในสำนักศึกษา และลูกชายคนเล็กของเขาก็ซุกซนมาก อย่างไรก็ตาม เหมือนที่เขาพูดไว้ คนก็เหมือนกระดานหมากรุก มีวันที่ต้องเก่าและผุพังไป