ข้อความ
$N เรียนท่านด้วยความเคารพ：
ยอดฝีมือ ท่านได้เครื่องประดับนกดำแล้วหรือ?! สุสานลึกลับนั้นอันตรายมาก ท่านออกมาได้อย่างไร? ตอนนี้ท่านเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงแล้ว! ว่าแต่ ท่านได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า? เดินทางคนเดียว อย่าฝืนตัวเองมากนักนะ
ตลอดหลายปีมานี้ ข้าสงสัยมาตลอดว่าใครกันจะสามารถนำเครื่องประดับนกดำออกมาจากสุสานลึกลับที่ลุงข้าดูแล ซึ่งขึ้นชื่อว่าโหดร้ายได้ ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นท่าน! แต่พอคิดดูอีกที ก็ไม่แปลกใจเลย เพราะท่านเป็นคนที่เมื่อมุ่งมั่นในสิ่งใดแล้ว จะไม่มีวันยอมแพ้ เหมือนกับที่ท่านยืนหยัดช่วยเหลือทุกคนในซอยเจียวเหมิน ไม่เคยคิดจะถอยเลย พอคิดแบบนี้ ท่านก็คล้ายกับลุงข้าอยู่ไม่น้อย
ช่วงบั้นปลายชีวิต ลุงข้ามุ่งมั่นหาผู้สืบทอดนครเว่ยหยางที่เหมือนกับตัวเอง เขาจึงยอมให้ข้าเข้ารับการทดสอบร่วมกับลูกชายของเขา และเหตุผลที่ข้าสามารถเอาชนะพี่น้องทุกคนได้ ก็เพราะข้ามีความตั้งใจแน่วแน่มากกว่าพวกเขา—ข้าต้องการตำแหน่งเจ้าครองนครมากกว่าทุกคน เพื่อจะได้พาแม่ออกจากความทุกข์ยากนี้
ข้ายังไม่เคยเล่าเรื่องแม่แท้ๆ ให้ท่านฟังเลย แม่ข้าเป็นหญิงที่ดีมากๆ ตั้งแต่เด็กข้าก็คิดว่าแม่สมควรได้รับชีวิตที่ดีกว่านี้ สมควรได้อยู่ในนครเว่ยหยางที่หรูหรา ไม่ใช่ในบ้านหลังเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความอัปยศ แต่สุดท้ายข้าก็ไม่ใช่ลูกสาวที่ดีพอ ไม่อาจพาแม่กลับไปใช้ชีวิตที่ควรจะเป็นของนางได้…
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ว่าแต่ ก่อนลุงข้าจะจากไป เขาบอกว่าบนโลกนี้มีสองคนที่เหมือนเขามาก คนหนึ่งคือข้า อีกคนคือผู้ที่สามารถนำเครื่องประดับนกดำออกมาได้ เพียงแต่เขาไม่มีโอกาสได้พบกับคนที่สองในชาตินี้ โชคดีที่ข้ายังมีโอกาสได้พบกับท่าน มาทำความรู้จักกันใหม่เถอะ คนที่เหมือนข้าที่สุดในโลกนี้… ขอเพียงท่านอย่าได้กลายเป็นศัตรูกับข้าเลย