ข้อความ
มันจมลอยอยู่ในทะเลสาบแห่งบาปมาหลายปี น้ำในทะเลสาบชะล้างทั้งวันทั้งคืน แต่ก็ยังล้างคราบเลือดที่ซึมซับอยู่บนสะพานจงตูไม่หมด ทิ้งไว้เพียงสีแดงหม่นมัว มันจมอยู่ร่วมกับสิ่งของที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดนับไม่ถ้วน เหมือนสุสานอันเงียบงัน
ความทรงจำเกี่ยวกับสงครามเหล่านี้ไม่เคยหายตัวไปจริงๆ เพียงแต่ถูกชาวเมืองม่อเฉิงจมลงสู่ก้นทะเลสาบ เลือกที่จะลืมเลือน
กลไกควรเป็นประโยชน์แก่คน ไม่เป็นประโยชน์แต่กลับทำร้ายคน ย่อมสมควรรับโทษ
สิ่งประดิษฐ์ที่หลงทาง ก็เหมือนคนที่หลงทาง