ข้อความ
ตอนที่ฝังตัวเล่นกับคนในหิมะ คนนั้นก็พึมพำอะไรเกี่ยวกับเรื่องขอบเขตส่วนตัวอยู่เรื่อย
ขอบเขตส่วนตัวคืออะไรกัน? หิมะของเหลียงโจวมีอยู่ทั่วทุกแห่ง หิมะไม่เคยมีขอบเขตเลยนี่นา
เนินหิมะไม่เข้าใจ คนที่เคยเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน เมื่อเร็วๆ นี้กลับหนีไปเฉยเลย แถมข้างๆ ยังโผล่มาเนินหิมะอีกตัว ไม่อบอุ่นเลยสักนิด น่าเบื่อจริงๆ
การที่รักใครสักคนได้ก็หายากแล้ว ใครจะรู้ว่ารักมากเกินไปก็ทำให้คนกลุ้มใจได้เหมือนกัน
คนถึงกับยอมห่อตัวเองในหิมะ ทนกับความหนาวเหน็บ แกล้งทำเป็นพวกเดียวกับเนินหิมะ เพียงเพื่อหนีกอดของเนินหิมะ
เนินดี คนเลว ช่างเถอะช่างเถอะ
อย่างน้อย ในที่สุดคนก็ได้นั่งเคียงบ่าเคียงไหล่กับเนินหิมะ มองหิมะตกอย่างเงียบๆ จนจบ