ข้อความ
ทหารนายสุดท้ายของกองทัพอันซี กองที่สามสิบห้า เสียชีวิต ณ ที่แห่งนี้ และธงผืนนี้ อาจเป็นสิ่งที่แม่ทัพผมหงอกเฝ้ารอคอย
ในวันที่พายุทรายกัดกินเมือง กองทัพอันซีใช้เลือดเนื้อเป็นโล่ เพื่อปกป้องชาวบ้านหมู่บ้านหวังอันนับหมื่นชีวิต
และอีกหนึ่งศตวรรษต่อมา ช่างตีเหล็กได้ขุดพบธงผืนนี้ที่เต็มไปด้วยรอยมีดจากซากปรักหักพัง และแขวนไว้หน้าประตู
ทุกครั้งที่ลมพัดผ่านธงที่ขาดรุ่งริ่ง เสียงสะอื้นนั้นคือการไว้อาลัยที่ฝังลึกในใจของคนรุ่นหลังให้กับกองทัพอันซี