ข้อความ
ปีไคอวิ้นที่สาม ต้นเดือนสิบสอง ชี่ตันส่งกองทัพออกทางเขาตะวันตก อ้อมไปด้านหลังกองทัพจิ้น ตัดเส้นทางลำเลียงเสบียง มีทหารม้าชั้นยอดร้อยนายโจมตีแบบฉับพลันเมืองหลวนเฉิง ทหารรักษาการณ์พันคนในเมืองยอมแพ้อย่างอลหม่าน ชี่ตันจับตัวประชาชน สักหน้าทุกคนว่า "รับพระราชโองการไม่ฆ่า" แล้วปล่อยให้หนีไปทางใต้ เพื่อทำลายขวัญกำลังใจของแผ่นดิน
แต่ร่างกายมีวันสิ้นสุด จิตวิญญาณไม่มีที่สิ้นสุด ความกล้าหาญของคน จะถูกจำกัดด้วยความเป็นความตายได้หรือ? มีชาวบ้านชื่อเจ้าเที่ย ลูกชายติดอยู่ในเมือง แม้ลูกศรปิดกั้นเส้นทาง ก็ยังบุกเข้าเมืองอันตรายหลายครั้ง ไม่คำนึงถึงชีวิตตนเอง นี่คือความกล้าหาญของบิดาที่ไม่มีวันแตกสลาย