ข้อความ
“มีน้ำพุไหลออกจากหน้าผา จึงเรียกว่าสถานีพักแรมเสวียนเฉวียน”
กีบเหล็กเหยียบไฟ สถานีพักแรมถูกทำลาย สิ่งที่สามารถพกติดตัวได้มีเพียงจดหมาย และน้ำพุที่เคยไหลผ่านสถานีพักแรม มันคือเลือดเนื้อที่ไหลเวียนไม่หยุดในสถานีพักแรมเสวียนเฉวียน และเป็นความปลอบโยนของร่างที่แห้งแล้งข้ามฮั่นไห่