ข้อความ
คัมภีร์ศาสนาพุทธที่เขียนขึ้นในช่วงกลางราชวงศ์ถังและเริ่มเผยแพร่ในหมู่ประชาชน กระบวนการแปลและเผยแพร่เป็นการกระทำโดยประชาชนเอง ไม่ใช่การแปลโดยรัฐบาล จนกระทั่งในสมัยราชวงศ์ซ่งตอนต้น นิกายเทียนไถและนิกายหัวเหยียนเริ่มศึกษาคัมภีร์ "หลิงเหยียนจิง" ซึ่งทำให้คัมภีร์นี้ได้รับความสำคัญและกลายเป็นที่รู้จักในยุคหลัง มีคำกล่าวในยุคปลายธรรมว่า "หลิงเหยียนจิง" จะเป็นคัมภีร์แรกที่สูญหาย