ข้อความ
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ได้เห็นการแสดงหุ่นกลไฟน้ำของจางว่านซือ เจ้าก็หลงใหลตุ๊กตานักดาบหญิงของเขาจนลืมไม่ลง
ดังนั้น เจ้าจึงดำน้ำลงไปอีกครั้ง เพื่อไปเยี่ยมเยียนถึงที่ จางว่านซือยังคงเมามายเหมือนเดิม นอนเมาอยู่บนพื้น เพียงแต่ต่างจากครั้งก่อน ตรงหน้าเขามีถ้วยเหล้าที่เทจนเต็มสองใบ
เขารอใครมาดื่มด้วย? และคาดหวังสิ่งใดอยู่? หลังจากคิดอยู่นาน เจ้าตัดสินใจหยิบออกมา...
【แบบแปลนเมืองเฟยเทียน...】เจ้าไม่ได้มีสิ่งนี้จริงๆ เพียงแค่ต้องการหยั่งเชิงปฏิกิริยาของจางว่านซือ
วางแบบแปลนไว้ข้างตัวเขาอย่างเงียบๆ จางว่านซือดูเหมือนเมาเหมือนตื่น ราวกับจับคำบนหน้าปกได้ เขาใช้มือเกี่ยวเบาๆ หยิบแบบแปลนทั้งปึกขึ้นมา มองสองที แล้วก็โยนทิ้งไปข้างๆ เขาตบมือ นักดาบสาวหน้าเปลือกท้อก็พาเจ้าออกจากเม่าโส่วจือซินอย่างสง่างาม
"เส้นทางนี้ไร้ผู้รู้ใจ ไข่มุกอย่าทุ่มในที่มืด...เจ้าไปเถอะ"
คืนนี้ เขายังคงดื่มกับดวงจันทร์เหมือนเดิม