ข้อความ
ตั้งแต่ออกจากม่อเหมิน สู่ยุทธภพ ก็ไม่เคยหยุดพักแม้สักครู่ มีเรื่องที่ทนเห็นไม่ได้ ปล่อยวางไม่ลงมากมายเหลือเกิน มีคนที่เจ็บปวดแทนและอยากช่วยเหลืออีกมากมาย นกกระเรียนที่เคยเป็นอิสระสลัดความเป็นเซียนทิ้งไป ปีกพันเกาะฝุ่นหมอง เสียงกลายเป็นแหบพร่า แต่ยังคงโบยบินวนเวียนเหนือผืนแผ่นดินที่เขารักยิ่งนัก เขารู้ดีว่าบ่าของเขาแบกรับน้ำหนักนี้ไม่ไหว แต่เขาก็รู้เช่นกันว่า ชาตินี้ไม่อาจปล่อยวางได้อีกแล้ว