ข้อความ
ตั้งแต่แรกเริ่ม หลี่เจินเจินใช้มือของตัวเองในการสำรวจโลก
สัมผัสเส้นทางข้างหน้า ป้องกันคมมีดตรงหน้า และเปื้อนเลือดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
จนกระทั่งมือของเธอเต็มไปด้วยบาดแผล หยาบกร้านและน่าเกลียด
ต่อมา เพื่อนเพียงคนเดียวของเธอได้มอบถุงมือป้องกันนี้ให้เป็นของขวัญ
“ขอให้ท่านเหมือนผ้าไหมนี้ ขาวดั่งดวงจันทร์ในหมู่เมฆ และไม่เปื้อนฝุ่นอีกต่อไป”
เธอเก็บของขวัญชิ้นนี้ไว้ที่เดิมเสมอ
เพราะของขวัญที่บรรทุกสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ จะหนักจนไม่สามารถหยิบขึ้นมาได้