ข้อความ
วันที่ยี่สิบเดือนเจ็ด ฝึกศิลปะยืมพลังไม่เป็นผล ได้พี่ชายชี้แนะ สังเกตสัมผัสทั้งห้า ก็ได้ก้าวหน้าขึ้นบ้าง
วันสิบห้าเดือนแปด น่าอัศจรรย์ยิ่ง! ด้วยสติปัญญาอันทึบทื่อของข้า ไม่ถึงเดือนกลับเรียนไท่เก๊กท่าแรกได้สำเร็จ พี่ชายสมเป็นผู้ที่ซวงหยวนให้ความสำคัญจริงๆ
วันแรกเดือนเก้า พี่ชายคิดค้นท่าใหม่ขึ้นจากกระบวนท่าไท่เก๊ก ตั้งชื่อว่าฟ้าและดินหนึ่งลมปราณ พลังยิ่งใหญ่กว่าเดิม พี่ชายเป็นอัจฉริยะจริงๆ!
ต้นเดือนสิบ พี่ชายกล่าวว่า #Mไท่เก๊กสามารถใช้พลังอ่อนนุ่ม#Mเอาชนะความแข็งแกร่งของโล่ พี่ชายพูดจบ จากระยะหลายสิบก้าว#Mสลัดโล่ในมือโจรออกอย่างแยบยล ทำให้ข้าตะลึงพรึงเพริด
……
สถานการณ์ของพี่ชาย ต่างจากเดิมมากแล้ว
วัยเด็กในหมู่บ้านชนบทแม้จะดี แต่ขาดเสื้อผ้าอาหาร รกร้างเปล่าเปลี่ยว
หอเหวินจินไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง มีความสง่างามของนักปราชญ์ แต่กฎของสำนักเข้มงวด พันธนาการมากมาย
สู้ปัจจุบันที่อิสระเสรีท่องไปในแผ่นดินฟ้ากว้าง เพลิดเพลินกับภูเขาและสายน้ำ ช่างอิสระไม่ได้