ข้อความ
มันลอยจมอยู่ในทะเลสาบแห่งบาปมาหลายปี น้ำในทะเลสาบชะล้างทั้งวันทั้งคืน แต่ก็ยังคงล้างคราบเลือดที่ซึมซับบนสะพานจงตูไม่หมด ทิ้งไว้เพียงสีแดงหม่นมัว มันจมลงพร้อมกับสิ่งของที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดนับไม่ถ้วน ราวกับสุสานอันเงียบงัน
ความทรงจำเกี่ยวกับสงครามเหล่านี้ไม่เคยหายตัวไปอย่างแท้จริง เพียงแต่ถูกชาวเมืองม่อเฉิงจมลงสู่ก้นทะเลสาบ เลือกที่จะลืมเลือน
กลไกนั้นควรเป็นประโยชน์แก่คน หากไม่เป็นประโยชน์แต่กลับทำร้ายคน ย่อมสมควรได้รับโทษ
สิ่งประดิษฐ์ที่หลงวิถี ก็เหมือนคนที่หลงวิถี