ข้อความ
เด็กน้อยทั้งสาม โชคเล็กน้อย ความสุขเล็กน้อย และลาภเล็กน้อย อ่านหนังสือไม่ออก แต่ก็อยากเขียนจดหมายถึงเจ้า เลยรบกวนให้ข้าเฒ่าช่วยเขียนแทน พวกเขาพูดอะไรก็ให้ข้าเขียนตามนั้น อย่าว่ากันว่าจุกจิกเลยนะ
ความสุขเล็กน้อย: ลุงซาน เขียนแบบนี้นะ...เจ้าตัวโต วันนั้นหลังจากแยกกันที่เตาหลอม พวกเราก็เป็นห่วงเจ้ามาก
โชคเล็กน้อย: อย่าเขียนแบบนั้น! ข้าไม่ได้เป็นห่วงเจ้าตัวโตงี่เง่านั้นหรอก
ความสุขเล็กน้อย: แต่ตอนนั้นเจ้าก็เดินวนไปวนมาในห้อง จนฟูฟูตาลายไปหมดแล้ว
โชคเล็กน้อย: ข้าเปล่าสักหน่อย! ฟูฟูเจ้าจำผิดแล้ว!
ลาภเล็กน้อย: พอเถอะ เราไม่ได้จะบอก$T(2001)เรื่องสมบัติเหรอ? ลุงซาน เขียนแบบนี้เถอะ พวกเราเป็นห่วงเจ้า ก็เลยแอบเข้าไปในเตาหลอมเพื่อตามหาเจ้า ไม่คิดว่าเจ้าจะเก่งขนาดนั้น ออกมาได้เอง พวกเราเลยเก็บสมบัติบางอย่างออกมา สมบัติเหล่านี้พวกเราใช้ไม่ได้ จึงตัดสินใจจะมอบให้เจ้า
โชคเล็กน้อย: ข้าไม่ได้บอกจะให้$T(30)นะ
ลาภเล็กน้อย: จ้าๆๆ เจ้าไม่ได้บอก ข้ากับฟูฟูเป็นคนพูดเอง
โชคเล็กน้อย: แต่มันก็เขียนแค่พวกเจ้าสองคนไม่ได้...
ความสุขเล็กน้อย: ฟูฟูเข้าใจแล้ว! อาซู่แบบนี้เรียกว่าปากไม่ตรงกับใจ
ลาภเล็กน้อย: ต้องเรียกว่าปากอย่างใจอย่างใช่ไหม?
โชคเล็กน้อย: ฟูฟู เจ้าหาว่าข้าเป็นลาเหรอ?!
ความสุขเล็กน้อย: ข้า ข้า ข้าเปล่านะ...เจ้าคิดได้ไงว่าตัวเองเป็นลา?
……
เฮ้อ ความสุขเล็กน้อยกับโชคเล็กน้อยทะเลาะกันอีกแล้ว ลาภเล็กน้อยก็ยุ่งกับการห้าม ข้าเฒ่าปวดหัวไปหมด ไม่รู้จะจบเมื่อไหร่ เอาเถอะ ไม่รอพวกเขาแล้ว นักรบพเนจร หากเจ้าว่าง แวะมาร้านฝูเฝินเตี่ยนของเฒ่าตลาดผี มารับสมบัติที่พวกเขาเอาออกมาจากเตาหลอมเถอะ