ข้อความ
ถึงคนดี:
เซียนซือข้าไม่ชอบเขียนหนังสือ แต่รับกระดูกของท่าเสวี่ยมาแล้ว มันก็ตาแป๋วอ้อนวอน ปรมาจารย์ข้าก็เลย จำใจเขียนสักหน่อยก็แล้วกัน
ท่าเสวี่ยบอกว่า... อ๊ะ น่าขนลุกจริงๆ... ข้าเขียนไม่ลง... ช่างเถอะ! รวมความแล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าเป็นคนดีมากมากมาก ที่ให้ท่าเสวี่ยกลับบ้านไปกับเจ้า นับเป็นการตัดสินใจอันชาญฉลาดของข้าจริงๆ! อย่างอื่นไม่เขียนมากแล้ว อยู่ยังไงท่าเสวี่ยก็อ่านไม่ออก ข้าจะไปกินเนื้อย่างกับพวกมันแล้วล่ะ!
——ท่าเสวี่ยดันบังคับให้ข้าอธิบายเพิ่ม บอกว่าที่มันไม่เรียกเจ้าเพราะกลัวเจ้าไม่ว่าง คราวหน้าถ้าเจ้าว่าง ลองหอนใส่มันสามครั้ง มันจะพาเจ้าไปงานรวมเพื่อนด้วย
เซียนซือ