ข้อความ
หลิ่วเหนียงรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าแม่ของเธอพูดอย่างแต่ใจคิดอีกอย่าง? อาจจะเป็นตอนที่แม่ไม่ยอมให้ใครแตะต้องกระดานหมากไม้จันทน์สีม่วงนั้น หรืออาจจะเป็นตอนที่แม่ร้องไห้ต่อหน้ากระดานหมากที่ยังไม่จบเกมนั้น หลายปีผ่านไป ทุกอย่างเปลี่ยนไป หลิ่วเหนียงเติบโตขึ้น แม่ของเธอทรุดโทรมลง แต่ทุกอย่างก็เหมือนจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร กระดานหมากที่ยังไม่จบเกมยังคงเป็นกระดานเดิม และแม่ของเธอยังคงเป็นแม่ที่ถูกพันธนาการด้วยกระดานหมากนั้น ไม่ได้ แบบนี้ไม่ได้... หลิ่วเหนียงกำหมัดเล็กๆ ของเธอแน่น