ข้อความ
ภูเขาไม่เห็นเขียวแล้วขาว เมืองเก่าเปลี่ยนฟ้าแล้วเปลี่ยนอีก
ตั้งแต่แผ่นดินไหวเกิดขึ้น คนสำนักหมึกย้ายไปยังที่ใหม่ การกัดกร่อนของกาลเวลาทำให้เมืองเก่าเสื่อมโทรมลงเรื่อยๆ แต่เมืองเก่าไม่ได้หายไปจากใจของคนทางเขาโมกุล จนถึงปัจจุบัน มันยังคงอยู่เงียบๆ เคียงข้างผู้ที่หลับใหลอยู่ที่นี่
เทคนิคและวิธีการต้องการความใหม่ แต่ที่พักพิงของคนกลับเหมาะกับสิ่งเก่า ชีวิตเหมือนน้ำไหล มีบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ยาก