ข้อความ
ผู้คนในโลกนี้เปลี่ยนแปลงตัวเอง ทิ้งอดีตไว้เบื้องหลัง บ้างก็เพื่ออนาคต บ้างก็เพื่อปัจจุบัน บ้างก็เพื่อเงิน บ้างก็เพื่อความรัก และบ้างก็เพื่อหลอกตัวเอง
แต่ในวินาทีที่เขาสวมเกราะสีดำนี้ เขาตระหนักได้ว่า การทิ้งอดีตไว้เบื้องหลังไม่ได้ทำให้เขาได้อะไรกลับมา มีเพียงการทิ้งไว้เท่านั้น
ทิ้งอดีต และทิ้งอนาคต ทิ้งชื่อ และทิ้งเกียรติยศ ทิ้งทุกสายสัมพันธ์กับโลกใบนี้
เขาได้ยินเสียงใครบางคนกล่าวขึ้น
“เมื่อสวมใส่แล้ว ก็ถอดออกไม่ได้อีก”
“ฉันไม่เป็นไรหรอก แต่...มันน่าเสียดายที่สุด”
เป็นคำพูดของคนอื่นหรือของเขาเอง? เขาจำไม่ได้แล้ว
เขาจำไม่ได้ว่าในวินาทีนั้นเขาเงยหน้าขึ้นหรือไม่ มองไปยังท้องฟ้า ไม่สิ ที่นี่มองไม่เห็นท้องฟ้าแล้ว
เมื่อคนคนหนึ่งอาศัยอยู่บนพื้นดิน เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาจะเห็นท้องฟ้า แต่เมื่อคนคนหนึ่งอาศัยอยู่ใต้ดิน เมื่อเงยหน้าขึ้น สิ่งที่เขาเห็นคือโลกบนพื้นดิน
แต่ทั้งสองสิ่งนี้ สำหรับเขาในวินาทีถัดไป ไม่มีความแตกต่างกัน มันคือสถานที่ที่เขาไปไม่ถึง
เขาจำไม่ได้แล้วว่าเขาได้มองโลกเป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่
เมื่อวันเวลาคล้ายคลึงกันจนทุกวันกลายเป็นวัฏจักรของวันก่อนหน้า เวลาเหมือนกระแสน้ำที่ไหลซ้ำซาก กัดกร่อนแผ่นหินแห่งความทรงจำจนไม่เหลือเค้าเดิม เขาเพียงนั่งอยู่ตรงนี้ เช็ดอาวุธในมือ
ในเวลานั้น เขามักจะมองเห็นรอยด้านเก่าในฝ่ามือของเขา รอยแผลเก่าๆ หลายรอย
บางครั้งเขาหยุดมอง มองดูอยู่ครู่หนึ่ง
เหมือนกำลังมองชีวิตของอีกคนหนึ่ง