ข้อความ
จุยอวิ๋น น่าเสียดายที่ชื่อของมันไม่ตรงกับนิสัย เพราะมันไม่ได้ชอบไล่ตามเมฆ แต่มันชอบไล่ตามคนมากกว่า
มันหมอบลง หูของมันขยับไปมา ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาตามรางไม้
ก๊อง—ก๊อง—แกร๊ง—
ทุกครั้งที่เสียงกระดิ่งดังขึ้นเหนือหัว จะมีคนจำนวนมากลงมาที่นี่
ตอนนั้นมันแค่กลิ้งตัวสองสามครั้ง ร้องเหมียวๆ สองสามที ก็จะได้ปลาตากแห้งหรือกุ้งแห้งมากิน
บางครั้งมันก็คิดว่า บนเมฆจะมีอะไรอร่อยไหมนะ? เมฆจะมีรสชาติแบบไหนกันนะ? จะเป็นรสหมั่นโถวขาวนุ่ม หรือรสหิมะเย็นๆ?
แต่เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่แมวน้อยควรคิด เพราะการเติมท้องให้อิ่มคือเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตแมว
จุยอวิ๋นคิดถึงตรงนี้ แล้วเลียอุ้งเท้าของมัน เตรียมตัวนอนกลางวันรอบที่สามของวันนี้