ข้อความ
ในทุกปีเมื่อถึงเวลามื้ออาหารรวมญาติ เด็กน้อยที่ท่าเรือเทพเซียนมักจะจ้องมองจานผลไม้แช่อิ่มด้วยความอยาก
แต่ผลไม้แช่อิ่มหวานเกินไป กินมากจะทำให้ฟันเสีย ผู้ใหญ่จึงไม่ให้กินเยอะ
เด็กน้อยจึงฉวยโอกาสตอนผู้ใหญ่ไม่ทันสังเกต หยิบผลไม้แช่อิ่มชิ้นหนึ่งใส่ปากทันที
“เฮ้ย! ชิ้นนั้นเสียแล้ว!” ผู้ใหญ่ที่ตาไวเห็นเข้าก็รีบเตือน
แต่เด็กน้อยที่แก้มป่องเคี้ยวตุ้ยๆ รสหวานของผลไม้แช่อิ่มยังคงวนเวียนอยู่บนปลายลิ้น หวานฉ่ำไม่เปลี่ยน
อาจเป็นเพราะในห้องนั้นอบอุ่นเกินไป เสียงหัวเราะรอบตัวดังเกินไป และรอยยิ้มของทุกคนสดใสเกินไป