ข้อความ
กระดาษเก่าขาดหนึ่งแผ่น คัดลอกบทกวีจากอดีตไว้
……
ผ้าหวานซู่ทอใหม่เอี่ยม ขาวบริสุทธิ์ดุจน้ำค้างแข็ง
ตัดเย็บเป็นพัดเหอฮวน กลมเพ็ญดั่งจันทร์เต็มดวง
เข้าออกในแขนเสื้อของลูกขุน โบกไหวลมอ่อนพัดผ่าน
หวั่นเกรงฤดูใบไม้ร่วงมาถึง ลมเย็นพรากความร้อนจากไป
ถูกทิ้งไว้ในกล่องหีบ รักและคุณธรรมขาดสะบั้นกลางวิถี
ปานเจา