ข้อความแต่จากความรุ่งเรืองที่ว่า "คำกล่าวในใต้หล้า ไม่เข้าทางหยางก็เข้าทางม่อ" กลับตกต่ำจนต้องหาที่เปลี่ยวแห่งหนึ่งพำนัก เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น จวี้จื่อเคยคิดไหม?