ข้อความ
หัวหน้าสุนัขเป็นจ่าฝูงของบรรดาสุนัขในละแวกนี้ สุนัขทุกตัวยอมมัน ไม่ใช่แค่เพราะมันสู้เก่ง แต่เพราะมันเป็นสุนัขที่ดีและมีคุณธรรม
ลูกสุนัขจรจัดแถวนี้ เก็บมาเลี้ยง! สุนัขจรจัดที่เดินไม่ไหวแล้ว ก็เก็บมาเหมือนกัน!
เนื้อคำแรกที่มันแย่งมาได้ จะฉีกแบ่งให้ตัวที่แก่ที่สุดก่อนเสมอ
คืนไหนลมแรง มันจะนอนหมอบอยู่วงนอกสุด ให้ลูกสุนัขตัวเล็ก ๆ เบียดกันอยู่ใต้ท้องมัน
เพราะฉะนั้น หัวหน้าสุนัขจึงยุ่งมาก มันต้องดูแลอาณาเขต ต้องหาอาหาร มันก็เหนื่อยมากเช่นกัน แผลเป็นซ้อนทับกันหลายชั้น แผลเก่ายังไม่หาย แผลใหม่ก็มาอีก
แต่ถ้ามีเวลาว่าง มันก็ยังจะสอนลูกสุนัขทีละตัว
สอนตัวที่ขี้กลัว เจอคนอย่าเพิ่งหนีบหาง สอนตัวที่ชอบบุก ก่อนกัดให้ดูให้ดีก่อนว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นใคร
สอนพวกมันว่าจะแบ่งอาหารยังไงโดยไม่ทะเลาะกัน หลบฝนใต้สะพานยังไง และหาทางกลับบ้านในสายลมได้อย่างไร
บางครั้ง มันก็ลงสนามเอง
เสียงคำรามต่ำเพียงครั้งเดียว ฝูงสุนัขก็ถอยออกเปิดพื้นที่ว่างทันที หัวหน้าย่อตัวลง สาธิตวิธีตะปบ วิธีหลบ วิธีป้องกันลำคอ
ลูกสุนัขเรียนรู้แล้ว ก็กรูกันเข้ามา กระโจนใส่ตัวมัน แล้วก็เห่าหอนกันอึกทึกจนกลายเป็นกลุ่มก้อนใหญ่
นี่คือช่วงเวลาที่หัวหน้าสุนัขนึกถึงทีไร ก็มีความสุขที่สุดทุกครั้ง