ข้อความ
บนยอดเขาพุทธรังสี แสงอาทิตย์ถูกหยกพุทธรังสีหักเหเป็นสีรุ้ง พระเถระรูปหนึ่งสวมจีวรครึ่งตัวและชุดรบครึ่งตัว มือถือไม้เท้าธรรม ยืนนิ่งดุจพระพุทธรูปองค์หนึ่งในบรรดาพุทธปฏิมา เจ้าได้ยินมาว่าพระเถระรูปนี้เปลี่ยนชื่อมุ่งขึ้นเหนือไปนานแล้ว แต่บัดนี้กลับได้พบกันโดยบังเอิญ ณ ที่แห่งนี้ ใบหน้าใต้หน้ากากของพระเถระสงบนิ่งไร้อารมณ์ เจ้าเพียงได้ยินเสียงถามที่ดังกังวานจากระยะไกล: เจ้าหนุ่มน้อย เจ้าอยากเห็นมายาของข้า ธรรมลักษณ์ของข้า หรือสัจจะของข้า?……
สัจจะ เจ้ารู้สัจจะของเขา รู้กระดูกอันแข็งแกร่งดั่งศิลาดั่งดอกเหมย และรู้ดวงใจอันร้อนแรงดั่งเพลิงอ่อนโยนดั่งจันทรา ณ ที่แห่งนี้มีเพียงสองคน จึงสามารถเผยสัจจะ แลกเปลี่ยนใจจริงได้
พระเถระมิได้ตอบ หากแต่สวดพุทธนามเบาๆ ชั่วขณะหนึ่ง เจ้าเหมือนเห็นลมบ้าหมูพัดกระหน่ำหลังกายเขา พระพุทธรูปขนาดมหึมาองค์หนึ่งปรากฏขึ้น "พิจารณาทั้งสามลักษณ์ สู้ไร้ลักษณ์ไม่ได้" เสียงทุ้มกังวานของพระเถระดังขึ้นข้างหู พระพุทธรูปยักษ์หลังกายเขาประนมมือ ลมทรายบดบังรูปร่างของเขา เมื่อลมทรายสงบลง บนยอดเขาพุทธรังสีมีเพียงแสงตะวันส่องถึงพื้น สีรุ้งยังคงอยู่ ราวกับพระเถระไม่เคยปรากฏ เจ้าอดสงสัยไม่ได้ว่า ผู้ไร้ลักษณ์ไร้รูปแบบเมื่อครู่นั้นกลับไปชิงเหอจริงหรือ? หรือว่าตนเองเข้าสู่ฝันแล้วตื่น เกิดภาพหลอนขึ้นมาเอง?