ข้อความ
เดือนสามวันที่สิบหก การเดินทางไปหลวนเฉิงไม่รู้ตัวก็ผ่านไปกว่าครึ่งเดือนแล้ว
วันนี้สอนวิธีการทอผ้าเคอซือ "ทอเส้นยืนตลอดตัดเส้นพุ่ง" ต้องจัดการในระดับเส้นผมเส้นไหม เดิมคิดว่าซับซ้อน ผู้เริ่มเรียนคงต้องค่อยๆ เรียน ไม่คาดคิดว่าลูกชายของช่างไม้คนหนึ่ง เพียงดูครึ่งวันก็เข้าใจ เขาตัดไม้ไผ่หลายท่อน ประดิษฐ์เป็นโครงกระสวยอย่างง่าย วางเส้นพุ่งสีต่างๆ เรียงตามลำดับ หยิบใช้ได้สะดวก ช่างทอยินดียิ่งนัก
อาจารย์เคยกล่าวว่า "วิถีอยู่ในหมู่ราษฎร์" วันนี้ ณ ที่นี้ ใจได้ตระหนักรู้ นับว่าไม่สูญเปล่าที่ข้าพเจ้าพักการเดินทางไปกูหยุน มหาวิถีกว้างใหญ่ไพศาล จะยึดติดอยู่ที่เดียวไปทำไม? ความเสียใจในใจ ได้ปลดปล่อยแล้ว