ข้อความ
ตลาดเทียนสุ่ยจี๋เต็มไปด้วยแสงโคมไฟสว่างไสว ผู้คนยังคงหมกมุ่นอยู่ในงานเลี้ยงที่ไม่มีวันสิ้นสุด ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่ เจ้าก็เห็นอาหุยที่แอบออกมาเล่นอีกครั้ง เขาก็เห็นเจ้าเช่นกัน โบกมือเรียกเจ้าอย่างตื่นเต้น ขอบคุณที่ครั้งก่อนเจ้าช่วยซื้อโคมไฟให้เขา คราวนี้ เขาตบกระเป๋าเงินใบเล็กของตัวเอง ชวนเจ้าไปเดินเที่ยวตลาดเทียนสุ่ยจี๋ด้วยกัน เมื่อเขามีน้ำใจขนาดนี้ก็ยากจะปฏิเสธ ต่อไปพวกเจ้าจะไปเที่ยวที่ไหนกันดี?……
【ซื้อขนมผลไม้สักชิ้น】เจ้าของร้านเชิญชวนพวกเจ้าชิม อาหุยไม่เกรงใจเลยสักนิด ชิมทุกอย่างหมด เจ้ากำลังจะควักเงินจ่ายเพิ่มให้เจ้าของร้าน แต่เจ้าของร้านกลับยิ้มปฏิเสธ แถมยังยัดขนมเพิ่มอีกสองชิ้นใส่มือเจ้า
อาหุยกับเจ้าเดินเที่ยวตลาดเทียนสุ่ยจี๋อย่างสนุกสนาน เจ้าฟังเขาพูดไม่หยุดเหมือนนกน้อยที่ร่าเริง หวังว่าประวัติศาสตร์จะหยุดอยู่ที่ช่วงเวลานี้สักครู่——ไม่ต้องออกรบ ไม่ต้องพลัดพรากจากครอบครัว ไม่ต้องถูกดึงเข้าไปในการต่อสู้ทางการเมืองที่เต็มไปด้วยเล่ห์เพทุบาย และไม่ต้องอุทิศชีวิตทั้งหมดเพื่อภารกิจกอบกู้ราชวงศ์ถัง ในตอนนี้เขาก็คืออาหุย เด็กที่กล้าหาญ ร่าเริง ซุกซน มีไหวพริบเล็กๆ น้อยๆ ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ และถือว่าเจ้าเป็นเพื่อน นั่นคืออาหุย