ข้อความ
หลิวซือนง: คนทั่วไปพูดว่า ตายดีไม่เท่าอยู่ลำบาก เขาก็คิดเช่นนั้น แต่ชีวิตดูเหมือนจะถนัดที่สุดในการรังแกคนอย่างเขา ยัดเยียดความทุกข์และความแค้นเข้าไปในชะตาชีวิตของเขา แต่ในที่สุดเขาก็พบดินแดนในฝันของเขา ที่แท้เขาก็สามารถยืนอย่างสง่าผ่าเผย ใช้ชีวิตอย่างสบายใจได้ แม้ความหวานนี้จะสั้น ตายก็ไม่เสียใจ
หลัวเฉิงอู่: เกิดในตระกูลทหาร เติบโตในตระกูลทหาร หลัวเฉิงอู่รู้สึกว่าตนเองเกิดมาเพื่อเป็นนายพล พวกเด็กบ้านนอกในสำนักศึกษา จะคู่ควรมาถกตำราพิชัยสงครามกับเขาได้อย่างไร? แต่เมื่อไฟสงครามลุกลาม จดหมายยอมแพ้จากพ่อก็ทำลายความภาคภูมิใจของเขา เขาคิดขึ้นมาทันทีว่า จะเป็นนายพล ก็ต้องเริ่มจากการเป็นทหารก่อน พ่อสอนลูกเรื่องเทคนิคการเป็นนายพลมากมาย คราวนี้ให้ลูกมาสอนพ่อบ้าง ว่าจะเป็นทหารอย่างสง่าผ่าเผยได้อย่างไร
หลิวเสี่ยวเหมย: เธอเป็นโจรม้า ตาแก่เห่อถามเธอครั้งแรกที่เจอว่า เธอเป็นโจรม้าได้ยังไง? ใช่สิ เธอเกิดมาไม่เหมือนโจรม้า ตายไปก็ไม่เหมือน ครั้งสุดท้ายที่ชักดาบ คือดาบที่มั่นคงที่สุดในชีวิตเธอ
ถังเหวินเหยา: ตอนที่ถูกอาจารย์รับไว้ เขายังเป็นแค่เด็กตัวเล็กที่ก้มหน้าเดินตามหลังผู้ใหญ่ ต่อมาสำนักศึกษารุ่งเรือง เขากลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีเด็กๆ เดินตาม เขากับอาจารย์มองดูนักศึกษารุ่นแล้วรุ่นเล่าเติบโตและจากไป แต่ในที่สุดตัวเขาเองก็ไม่เคยจากไป
……