ข้อความ
ถือไม้เท้าเดินออกจากเมืองผมหงอก แต่กลับถูกพายุทรายขวางทาง โรงเตี๊ยมที่ไร้ผู้คน จู่ๆ เสียงดนตรีก็ดังขึ้น งานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยเสียงชนแก้วและความสนุกสนาน รื่นเริงทุกค่ำคืน เสียงหัวเราะปิดบังสายตาที่มองออกไปข้างนอก พอรุ่งเช้ากลับเหลือเพียงพายุลมแรง
อย่าเปิดหน้าต่าง อย่าเปิดประตู อย่าเปิดตา นี่คือโรงเตี๊ยมที่ถูกทอดทิ้งตลอดกาล นี่คือโรงเตี๊ยมที่มีความสุขตลอดกาล #อย่าถามว่าพายุทรายจะหยุดเมื่อไหร่$เพราะแค่เห็นเพียงครั้งเดียว วิญญาณก็จะสลาย; เมื่อจุดสิ้นสุดไม่มีอีกต่อไป ขอเลือกที่จะหูหนวกตาบอด ขอเลือกที่จะอยู่ที่นี่ตลอดไป#