ข้อความ
รองเท้าเก่าผ้าซาตินหนึ่งคู่
ผ้าซาตินเป็นวัสดุเดิม ความเก่าเป็นเครื่องหมายของกาลเวลาที่ผ่านไป
เมื่อพ่อมอบรองเท้าคู่นี้ เขาได้ประดับด้วยเย่หมิงจูสองเม็ดที่ปลายรองเท้า
นั่นเป็นของขวัญจากขุนนางผู้มีอำนาจที่มอบให้จอมยุทธ์แห่งยุทธภพ
จิงเทาจางไม่เคยได้รับของขวัญที่มีค่าขนาดนี้ เขาคิดซ้ำไปซ้ำมา และสุดท้ายก็ตัดสินใจนำอัญมณีเหล่านี้ไปประดับรองเท้าคู่ใหม่ของลูกสาว
แต่หลานอ้าวดึงหมิงจูออก และโยนอัญมณีอันหรูหรานั้นทิ้งไป อัญมณีกลิ้งไปตามทางเดินที่มันเยิ้มในโรงเตี๊ยม แต่ยังคงความสว่างของมันไว้
ไม่ว่าจะเป็นพ่อที่รับของขวัญโดยไม่คิด หรือเป็นลูกสาวที่ไม่เข้าใจแต่กลับไม่ชอบ
ในตอนนั้นพวกเขาไม่รู้เลยว่า ของขวัญจากผู้มีอำนาจมักจะมาพร้อมกับราคาที่ต้องจ่าย ไม่ช้าก็เร็ว