ข้อความ
คลินิกรักษาคนเป็นเคยรับหญิงชราผู้หนึ่งมารักษา บอกว่าครอบครัวย้ายไปอยู่ไคเฟิง พอป่วยก็ไม่มีใครดูแล ชาวบ้านจึงพาหญิงชรามาส่งที่คลินิกรักษาคนเป็น หญิงชรารู้สึกว่าโต้วโต้วที่มาส่งยาให้ดูเหมือนหลานชายตัวน้อยของเธอมาก จึงคว้าขนมน้ำตาลเคี่ยวใส่มือเขา ตั้งแต่นั้นมาโต้วโต้วก็เหมือนโดนมนต์สะกด ไปหาและพูดคุยกับหญิงชราทุกวัน ยาๆถามเขา เขาก็แค่บอกว่าหญิงชรานั้นใจดี อาจจะเป็นญาติที่พลัดพรากกันไปก็เป็นได้ ยาๆรู้ว่าโต้วโต้วเป็นเด็กกำพร้าที่เทียนปูโสวเก็บมาเลี้ยง จะมีญาติที่ไหนกัน แต่เทียนปูโสวไม่เคยให้เขาพูดเรื่องนี้ต่อหน้าโต้วโต้ว ยาๆจึงได้แต่ส่ายหัวถอนหายใจ ไม่อยากเถียงกับโต้วโต้วอีก
โต้วโต้วเชื่อมั่นว่าเทียนปูโสวเป็นหมอเทวดาที่เก่งที่สุดในโลก ต้องรักษาโรคของหญิงชราได้แน่ แต่ความสุขอยู่ได้ไม่นาน เพียงเวลาแค่หนึ่งเดือน หญิงชราก็จากโลกนี้ไป
เทียนปูโสวเจอโต้วโต้วนั่งกอดเข่าอยู่คนเดียวริมบ่อ เทียนปูโสวพูดเพียงว่าการเกิดแก่เจ็บตายเป็นกฎธรรมชาติ โต้วโต้วกลับไม่เข้าใจ หากการเกิดแก่เจ็บตายเป็นกฎธรรมชาติ แล้วหมอจะมีไว้ทำไม? เทียนปูโสวไม่ได้ตอบคำถาม เขาหยิบขนมน้ำตาลเคี่ยวเล็กๆออกมาจากด้านหลังและส่งให้โต้วโต้ว หญิงชรารู้ตัวว่าเวลาของเธอเหลือน้อย แต่การมีโต้วโต้วอยู่ข้างๆ ทำให้เธอคลายความกลัวและความเจ็บปวด ขนมน้ำตาลเคี่ยวนี้คือของขวัญขอบคุณที่เธอมอบให้โต้วโต้ว
โต้วโต้วถือขนมน้ำตาลเคี่ยวไว้ในมือ สุดท้ายก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่