ข้อความ
จงฉีหลิงถูกขังอยู่ในห้องทุกคืน วันแล้ววันเล่า บางครั้งเธอฝันถึงดอกไม้และต้นไม้ในสวนบ้านตอนเด็ก ๆ พ่อแม่ที่ตะโกนเรียกอย่างร้อนรน และไอน้ำอุ่นชื้นจากทางใต้
ยังมีเหตุการณ์บนเส้นทางที่เธอเดินทางขึ้นเหนือกับพ่อแม่ ที่เจอกลุ่มผู้ลี้ภัยดุร้ายในวันนั้น วันที่เปลี่ยนชะตาชีวิตของเธอ
วันแล้ววันเล่า ความฝันของเธอถูกความมืดในห้องกลืนกินทีละนิด ดอกไม้ เสียงเรียก ไอน้ำ ค่อย ๆ เลือนลาง ก่อนจะลืมว่าตัวเองเป็นใคร? วิ่ง——
วิ่ง——เธอพูดกับตัวเองในฝัน