ข้อความ
นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่ได้เห็นการแสดงหุ่นกลไฟฟ้าน้ำของจางว่านซือ เจ้าก็หลงใหลตุ๊กตานักดาบหญิงของเขาอย่างไม่รู้ลืม
ดังนั้น เจ้าจึงดำน้ำลงไปอีกครั้ง เพื่อไปเยี่ยมเยียนถึงที่ จางว่านซือยังคงเมามายครึ่งหลับครึ่งตื่น นอนเกลือกอยู่บนพื้น เพียงแต่ต่างจากครั้งก่อน ตรงหน้าเขามีถ้วยเหล้าที่เทจนเต็มสองใบเพิ่มขึ้นมา
เขากำลังรอใครมาดื่มด้วย? และคาดหวังสิ่งใดอยู่? หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เจ้าตัดสินใจหยิบออกมา...
【แบบแปลนหยุนฉา】นี่คือผลงานที่อีกาเซียนเซิงทิ้งไว้ด้วยหัวใจ ปัจจุบันในปู้เจี้ยนซานไม่มีหยุนฉาเชื่อมต่อกันแล้ว จางว่านซืออาจยินดีที่จะดูสักครั้ง
วางแบบแปลนไว้ข้างกายเขาอย่างเงียบๆ จางว่านซือเหมือนเมาเหมือนตื่น ดูเหมือนจะจับคำบนหน้าปกได้ เขาใช้มือเกี่ยวเบาๆ หยิบแบบแปลนทั้งปึกขึ้นมา มองสองสามที แล้วก็โยนทิ้งไปข้างๆ เขาตบมือสองที นักดาบสาวหน้าเปลือกท้อก็พาเจ้าออกจากมั่วโส่วจือซินอย่างสง่างาม
"เส้นทางนี้ไม่มีผู้รู้ใจ ไข่มุกงามอย่าทิ้งในที่มืด... เจ้าไปเถอะ"
คืนนี้ เขายังคงดื่มเคียงจันทร์เหมือนเดิม