ข้อความ
หูเสี่ยวซวี่เกิดมาร่างกายอ่อนแอและป่วยบ่อย เขาป่วยเป็นโรคหอบหืด ดังนั้น หญิงสาวแห่งตระกูลหูจึงไม่เคยปล่อยให้หูเสี่ยวซวี่ออกจากประตูบ้านเลย
หูเสี่ยวซวี่เหมือนนกตัวเล็กที่ถูกขังอยู่ในรัง ไม่มีโอกาสได้กางปีกสัมผัสกับความกว้างใหญ่ของโลก
ในห้องเล็ก ๆ หูเสี่ยวซวี่อ่านหนังสือ ฝึกเขียนตัวอักษร และดูเหมือนจะเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่าย แต่สิ่งที่เขาชอบที่สุดคือหมากรุกเปียวเหยาที่อาเย่ของเขานำกลับมาให้
อาเย่บอกว่านี่เป็นของเล่นที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงนายพลฮั่วชวี่ปิ้ง
“ผมรู้! ฮั่วชวี่ปิ้งเป็นนายพลใหญ่ในยุคฮั่น! เขาใช้ชีวิตในการต่อสู้ทั่วทุกสารทิศ เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่! อาเย่ แค่ก ๆ... ผมก็อยากเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่เหมือนเขา!”
เมื่อมองเห็นแสงประกายในดวงตาของเด็ก หญิงสาวแห่งตระกูลหูรู้สึกปวดใจ
มีแม่คนไหนในโลกที่ไม่อยากให้ลูกของตัวเองมีสุขภาพดีบ้าง หากเป็นไปได้ เธอยอมแลกชีวิตของตัวเองเพื่อให้เสี่ยวซวี่มีร่างกายที่แข็งแรง
หญิงสาวแห่งตระกูลหูมักจะตกอยู่ในความรู้สึกผิดลึก ๆ เธอคิดว่าตัวเองไม่ได้มอบร่างกายที่แข็งแรงให้กับลูก ดังนั้น เธอจึงพยายามชดเชยด้วยวิธีที่เกือบจะเป็นการหมกมุ่น เธอดูแลเสี่ยวซวี่ในทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการกิน การอยู่ หรือการใช้ชีวิต
ความรักของเธอเหมือนกับตาข่ายขนาดใหญ่ที่ปกป้องเสี่ยวซวี่ แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในนั้นเอง