ข้อความ
ฟ่านซาตอนเด็กอาศัยอยู่ที่ถนนประตูใต้ ที่บ้านเปิดร้านขายซาลาเปา
ตอนเล็กๆ เธอใช้เศษวัตถุดิบในร้านฝึกทำหมั่นโถว ต่อมาในวังก็ใช้เศษวัตถุดิบที่คนอื่นไม่ต้องการค่อยๆ ลองทำหมั่นโถวรสชาติเดิมๆ วันแล้ววันเล่า
โลกในกำแพงวังเป็นสี่เหลี่ยม เล็กจริงๆ แถมยังห่างไกลจากบ้านมาก หากคิดถึงบ้าน ฟ่านซาก็จะหาเศษวัตถุดิบมาปั้นหมั่นโถวสักลูก ตราบใดที่หมั่นโถวยังร้อนอยู่ บ้านก็จะไม่อยู่แค่ในความฝันตลอดไป
กำแพงวังนั้นเล็ก แต่โลกกว้างใหญ่นัก มีผู้คนมากมายทิ้งร่องรอยไว้ในโลกนี้ แต่ฟ่านซาไม่รู้ว่าความหมายของตัวเองอยู่ตรงไหน
วันเวลาเหมือนสายลม มาแล้วก็ไป ชั่วชีวิตหนึ่งเป็นเพียงเวลานึ่งหมั่นโถวสักเข่ง ชั่วพริบตาก็มาถึงแล้ว ฟ่านซามักคิดเสมอว่า เมื่อออกจากวังก็จะกลับบ้าน ใช้เงินที่เก็บมาหลายปีใช้ชีวิตดีๆ แต่ชีวิตที่ดีคืออะไร เธอยังคิดไม่ออก กาลเวลาก็ผ่านเลยไปแล้ว