ข้อความ

ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 1 เดือน 10 อุทกภัยค่อยๆ สงบลง สังเกตเห็นเฟิงเหนิงฉีมีพรสวรรค์พอใช้ได้ จึงเกิดความคิดจะรับเป็นศิษย์ เจ้าหนุ่มนี่กลับดูถูกว่าศิลปะการต่อสู้ของข้าธรรมดา? ไอ้เด็กเมื่อยๆ ไม่กินปลาของแกก็ช่างเถอะ ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 2 เดือน 10 ท้องหิว จึงไปตกปลาริมแม่น้ำ ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็มีปลาติดเบ็ด! ถ้าไอ้เด็กนั่นอยู่ที่นี่ ต้องให้มันดูสิ่งที่ข้าตกขึ้นมาได้... เด็กทารก? ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 3 เดือน 10 ทารกจะเลี้ยงดูอย่างไร? วิธีนี้แม้แต่สำนักม่อก็ไม่เคยสอน น้ำซุปปลาได้ไหมนะ? ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 4 เดือน 10 สองแขนอุ้มเด็กคนละข้าง ไม่สามารถตกปลาได้แล้ว ต้องเดินทวนแม่น้ำขึ้นไป อาจจะหาพ่อแม่ของพวกเขาเจอ ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 5 เดือน 10 ถึงหมู่บ้านร้าง มีคนจะพาลูกไปจมน้ำ โชคดีที่ห้ามทันจนกลับใจ คืนนั้น ได้ยินเสียงทารกร้องไห้หน้าบ้าน พ่อแม่ของมันฆ่าตัวตายไปแล้ว โลกนี้มันเสื่อมทรามถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 7 เดือน 10 เด็กสามคนหิวจัด ไม่มีทางอื่น จึงไปหาหญิงคนหนึ่งขอนม โดนต่อยไปหนึ่งยก ไม่สำเร็จ ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 8 เดือน 10 ถึงเทียนซ่างไหล ไปหาหญิงในหมู่บ้านขอนม โดนต่อยอีกหนึ่งยก ไม่สำเร็จ ใจร้อนรนยิ่งนัก ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 9 เดือน 10 ไม่สำเร็จ โดนต่อยอีกหนึ่งยก จู่ๆ ได้ยินเสียงเด็กน้อยพูดว่า ทำไมไม่ไปหานมสัตว์ล่ะ? ข้าเหมือนถูกฟ้าผ่า ตะลึงจนพูดไม่ออก ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 10 เดือน 10 ออกไปหานมเสือดาว ฝากเด็กสามคนไว้กับเด็กน้อย กลับมาเห็นเด็กสามคนเปล่งประกายสดใส เจ้าเป็นอัจฉริยะหรือ? ต้องสนิทสนมด้วยสักหน่อย ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 11 เดือน 10 ทราบว่าเด็กน้อยชื่อว่านซือ ครอบครัวทำงานบำบัดน้ำมาหลายชั่วอายุคน หลงใหลในศาสตร์กลไกยิ่งนัก โชคดีจริง คนเก่งเช่นนี้จะไม่รับเป็นศิษย์ได้อย่างไร? ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 12 เดือน 10 แข่งศาสตร์กลไกกับศิษย์ของข้า ชนะ จึงรับเข้าเป็นศิษย์ แม้จะชนะอย่างไม่ค่อยสง่า แต่คนดีมีฝีมือเช่นนี้ หากปล่อยให้จมอยู่ในผุยผง จะไม่น่าเสียดายหรือ! ความชั่วนี้ข้ายอมรับเอง ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 15 เดือน 10 ได้ว่าง ข้าใช้วิธีเก้าปล้อง ทำคันเบ็ดขึ้นมาอันหนึ่ง เอาคมออก ถือถนัดมือดีนัก เพียงแต่ตอนที่ศิษย์ของข้าช่วยป้อนเด็กทั้งสาม สายตาค่อนข้างเคืองขุ่น ปีถงกวง ปีที่ 3 วันที่ 16 เดือน 10 ว่านซือลำบากมาก ในใจรู้สึกผิด วันนี้ต้องตกปลาตัวอ้วนสักตัวมาบำรุงร่างกายให้ ใครจะคิดว่าพอหย่อนเบ็ดลงน้ำ กลับได้เด็กอีกคน... ศิษย์ของข้าเอ๋ย พอกลับภูเขาแล้วจะดีเอง