ข้อความ
เวลาหยุดนิ่งอยู่ที่นี่
แทบไม่มีใครรู้ว่า สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือความหนาวเย็น
บางทีอาจเพราะชีวิตนี้มีความอบอุ่นมากเกินไป ผู้ที่รอคอยเธอมักเต็มใจจุดตะเกียงไว้ให้เสมอ ไม่ว่าค่ำคืนจะลึกเพียงใด เธอก็ไม่เคยรู้สึกหนาวเหน็บ
...จนกระทั่งที่นี่กลายเป็นซากปรักหักพัง เธอทำให้การรอคอยมากมายสูญเปล่า
แม้จะหนาวเหน็บเพียงใด เธอก็ต้องเดินทางคนเดียวผ่านกาลเวลาที่เย็นเยือกเข้ากระดูก
เธอต้องย้อนกลับไปในอดีต กลับไปยังทุกวันที่เธอพลาดไป
ในเงาลางเลือน เธอดูเหมือนเห็นผู้คนที่ไม่อาจปล่อยวาง
โลกเอ๋ย ทำไมไม่อาจย้อนกลับไปเป็นดังเดิม