ข้อความ
ถึงเพื่อนรัก：
เพื่อนรัก ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง？
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่บ้าน มีเงินแต่ไม่รู้จะใช้ยังไง ฉันเบื่อจะแย่อยู่แล้ว คฤหาสน์หลังใหญ่ ซื้อแล้ว รถม้าคันโต มีแล้ว ฝานโหลว ไปแล้ว……ของดีๆ พวกนั้น ฉันเบื่อมานานแล้ว ความทุกข์ของคนมีเงินมากเกินไปนี่นายเข้าใจมั้ย อึดอัดจริงๆ！
แต่คราวนี้มาจิ่วหลิวเหมิน มันไม่เหมือนเดิมเลย คนที่นี่ทุกคนเป็นคนมีความสามารถ พูดจาก็น่าฟัง ฉันชอบที่นี่มากเลย
เอาแค่เมื่อวานซืนนะ มีคนหนึ่งนุ่งห่มผ้าขาดๆ ถือไม้เท้า มาบอกฉันว่าพี่น้องห้าคนรวมทั้งพ่อตายในสนามรบหมดแล้ว พี่สะใภ้ถูกจับไปค่ายทหารไม่ได้กลับมา เหลือแม่วัยแปดสิบกับหลานๆ อีกฝูงที่ต้องเลี้ยงดู ถามฉันว่าช่วยได้มั้ย ฉันฟังแล้วน้ำตาไหลพรากเลย หยิบเงินค่าเดินทางกำมือใหญ่ๆ ให้เขาไปหมด หมอนั่นดีใจสุดๆ โยนไม้เท้าทิ้งแล้ววิ่งหนีไปเลย ปากยังตะโกน："ท่านผู้ใจบุญให้เงินแล้ว ท่านผู้ใจบุญให้เงินแล้ว！" โอ้โห หัวใจที่ร้อนแรง มันเรียกปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ได้จริงๆ นะ！
ฉันนับดูแล้ว ตั้งแต่มาจิ่วหลิวเหมินหลายวันมานี่ ฉันช่วยสานุศิษย์จิ่วหลิวเหมินไปทั้งหมดยี่สิบแปดคน ใช้เงินไปหนึ่งร้อยแปดหมื่นทงเป่า เพื่อนรัก คนจิ่วหลิวเหมินลำบากจริงๆ นะ！
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้ฉันไม่ค่อยสบายใจ เมื่อไม่กี่วันก่อนที่หน้าประตูได้รับจดหมายรักบ่อยๆ มีคนชื่อฝานฉีฉาเขียนในจดหมายเรียกพี่ๆ ตลอด พูดแต่ว่า："พี่ๆ คบกับหนูได้มั้ยคะ？" เห็นคนนี้จริงใจขนาดนี้ ฉันก็ตอบตกลง พอถึงเวลานัดเจอกัน ถึงได้รู้ว่าเป็นชายร่างใหญ่เอวหนาล่ำบึ้กนี่！ โมโหจนรีบวิ่งหนีเลย หลอกเอาเงินฉันได้ แต่หลอกความรู้สึกฉันไม่ได้！
เพื่อนรัก พี่น้องเศร้าใจจริงๆ！ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นายมาจิ่วหลิวเหมินหาฉันที่ "ตกลงไปในกองเงิน" นะ ฉันจะเอาทงเป่าที่เหลือให้นายหมด มาเป็นเพื่อนคุยกับพี่น้องหน่อยเถอะ ฮือฮือฮือ~
ฝางซวี่ ทิ้งจดหมายไว้