ข้อความ
ที่นี่ควรจะสวยงามเพียงใด เธอหวังเหลือเกินว่าจะมีใบเมเปิลแดงปกคลุมทุกหนแห่ง
แต่ความจริงทิ้งไว้ให้เธอ เพียงชุดเกราะเปื้อนเลือดเกลื่อนพื้น
เธอยืนอยู่โดดเดี่ยวบนผืนดินไหม้เกรียมสีเลือดนี้ ในชั่วขณะหนึ่งก็สงสัยจริงๆ ว่าดินแดนในฝันที่สำนักม่อซานเต้าแสวงหานั้น มีอยู่จริงในโลกนี้หรือไม่?
อยากจะหา ก็จะหาเจอจริงหรือ? แม้หาเจอแล้ว เมื่อถึงเวลานั้น ยังจะมีใครได้ชื่นชมมันอีกไหม
ชีวิตคนดั่งใบไม้แห้ง แม้แต่ฤดูใบไม้ร่วงก็ผ่านพ้นไปไม่ได้
ในใจที่ไม่เคยพ่ายแพ้ของเธอ กลับเกิดความหนาวเหน็บอ้างว้างขึ้นมา
อาจารย์เคยบอกเธอว่า ชีวิตดั่งสี่ฤดู ฤดูใบไม้ร่วงสั้นที่สุดเสมอ
แม้จะเศร้า ก็จะผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
เธอเงยหน้ามองไปยังทิศทางที่ห่างออกไปพันลี้ ไม่รู้ว่าฤดูใบไม้ร่วงในเขาปู้เจี้ยนซานนั้นจะเป็นเช่นไร
พวกเขาตอนนี้ อยู่ใต้ต้นเมเปิลแดงแท้จริง รอเธออยู่เหมือนเมื่อก่อนหรือไม่?
พอคิดถึงตรงนี้ เธอก็รู้สึกว่าจะผ่านฤดูใบไม้ร่วงนี้ไปได้