ข้อความ
ริมฝั่งแม่น้ำหูถัวมีเมืองเล็กแห่งหนึ่ง รายล้อมด้วยขุนเขาและลำธารอันงดงาม นับเป็นเมืองที่มีทำเลดีเยี่ยม ในสมัยชุนชิว หลวนซูขุนนางแห่งรัฐจิ้นปกครองดินแดนนี้และรับผลประโยชน์จากที่นี่ จึงได้ชื่อว่าหลวนเฉิง
กว่าพันปีผ่านไป ชื่อและสังกัดของหลวนเฉิงเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง สมัยราชวงศ์โห่วเหลียงเคยเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหลวนซื่อเพื่อหลีกเลี่ยงพระนาม ปัจจุบันกลับมาใช้ชื่ออำเภอหลวนเฉิงอีกครั้ง
ชาวหลวนเฉิงมีวิถีชีวิตเรียบง่าย เดิมยึดอาชีพเพาะปลูก แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาสงครามไม่หยุดหย่อน ราษฎรทุกข์ยากแสนสาหัส หนทางเลี้ยงชีพเกือบตัดเด็ดขาด โชคดีที่ได้รับความช่วยเหลือจากสำนักศึกษาเฟิงหลง ทอผ้าฝ้ายจนมีชื่อเสียงไปทั่ว คลายความกังวลเรื่องปากท้อง อีกทั้งยังได้รับการถ่ายทอดวิชากลไกจากสำนักม่อ กลไกประณีตบรรจง ป้องกันศัตรูอย่างเป็นระบบ เตรียมพร้อมสำหรับยามฉุกเฉิน