ข้อความ
ท่านผู้กล้าที่รักของข้า：
ตกปลาเพื่อได้ปลา เป็นเรื่องธรรมดาของคน แต่เจตนาแท้จริงของข้าไม่ได้เป็นเช่นนั้น
อยากหาที่สงบสักแห่ง เพื่อสงบความคิดที่วุ่นวาย การตกปลาจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
พูดแล้วก็ตลกดี แค่จ้องมองผิวน้ำรอปลามา เรื่องต่างๆ ก็คิดออก อารมณ์ก็แจ่มใสขึ้นมาก!
คงจะเป็นอย่างที่ว่า ใจสงบปลาก็มา ผู้เต็มใจย่อมติดเบ็ด?
แม้ใจไม่ได้อยู่ที่ปลา แต่กลับได้ปลามากมาย แบ่งให้เด็กๆ แถวนั้นแล้ว ยังเหลืออีกตะกร้าหนักเลย
ไม่อย่างนี้ดีกว่า...ปลาที่เหลือให้ท่านหมด ท่านรับหน้าที่ย่าง ส่วนข้าจำใจช่วยกินสักครึ่ง!
ไอเดียนี้ไม่เลวใช่ไหม ท่านผู้กล้าที่รักของข้า?