ข้อความ
เกวียนเสบียงค่อยๆ มุ่งหน้าไปทางเหนือ รับผู้คนที่ร่วมทางตลอดเส้นทาง เมล็ดข้าวในยุ้งฉางต่างกระซิบกันใต้แสงจันทร์ เล่าเรื่องราวของผู้ไร้นามบนเกวียนนี้ทีละเรื่อง——
ลู่เหยา ชาวเหอตง เคยเข้าร่วมกองทัพออกรบ ไม่ว่าจะเป็นศึกยวิ่นโจว การล้อมไท่หยวน หรือศึกหยางเฉิง ล้วนอยู่ในแถวทหาร เมื่อเผชิญอันตรายไม่เคยหลบหนี ได้รับแรงบันดาลใจจากผู้กล้า จึงนำเสบียงมุ่งหน้าสู่สะพานจงตู
คังเฉิงหลิน ชาวไต้โจว เดิมเป็นทหารราบในกองทัพจิ้น เมื่อชี่ตันบุกรุกชายแดน เกิดความหวาดกลัวจึงหนีทัพกลับบ้าน ครั้นกลับถึง เห็นหมู่บ้านถูกเผาปล้นสะดมโดยข้าศึก ภรรยาของเขาเสียชีวิตจากการปกป้องชาวบ้าน ความเศร้าโศกและโกรธแค้นเต็มอก จึงหยิบอาวุธขึ้นอีกครั้ง กลับสู่สะพานจงตู
เหรินเอ่อไป๋ ไม่ทราบภูมิลำเนา มีฝีมือดาบติดตัว เมื่อได้ยินคำสั่งของสันนิบาตเยี่ยนเป่ย จึงมุ่งหน้าขึ้นเหนือสู่หูถัว เห็นว่าขบวนเสบียงตกอยู่ในอันตราย จึงถือดาบคุ้มกัน เกวียนเสบียงจึงรอดปลอดภัย
จินเฉี่ยว ชาวชิงเหอ พี่ชายเคยค้าขายที่เหอตง ในปีไคอวิ้นที่สอง ก็ขาดข่าวคราวไป ได้ยินชาวบ้านเล่าว่าเห็นพี่ชายที่หูถัว จึงเก็บข้าวของมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ตรงสู่สนามรบ
สวี่อี้เหยี่ยน ชาวไคเฟิง มารดาเรียนรู้ตำรับยาสายชิงซี รักษาผู้คนในตลาด เหยี่ยนสืบทอดวิชาจากครอบครัวตั้งแต่เยาว์วัย เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ เมื่อเติบโตขึ้น ได้ยินว่าทหารบาดเจ็บล้มป่วยทางชายแดนเหนือ จึงสานต่อเจตนารมณ์ของมารดา มุ่งหน้าสู่หูถัว