ข้อความ

…… เด็กคนนี้ ชิง ทำไมชอบกินของเย็นๆ จังนะ? หน้าหนาวเดือนสิบสอง คนอื่นอยากกินแกงร้อนๆ ทุกมื้อ แต่เด็กคนนี้ดันเอาน้ำแข็งผสมน้ำดื่ม ไม่รู้ไฟในตัวมาจากไหน หนุ่มสาวนี่ดีจริงๆ นะ …… เด็กคนนี้ ฉี่เจ๋อ ชอบกินอาหารรสจืดที่สุด เต้าหู้ขาวคลุกต้นหอมซอย เติมน้ำมันงาหอมนิดหน่อย ก็เป็นอันเรียบง่ายดี คราวก่อนอยากเพิ่มรสชาติ เลยราดพริกลงไป กลับทำให้เขาสำลักจนน้ำตาน้ำมูกไหลพราก ดึงแขนเสื้อชิงอยู่นานกว่าจะพูดได้ ผิดฉันเอง คราวหน้าจะจำไว้ …… เด็กคนนี้ ว่านซือ ออกจะแปลกๆ หน่อย ก่อนหน้านี้นึกว่าแค่เคี้ยวช้ากลืนช้า ถึงได้กินเสร็จทีหลังทุกมื้อ พอสังเกตดีๆ เด็กคนนี้กินข้าวแยกทีละอย่างเลยนะ เมื่อวานทำไข่ผัดใบมะกอกหอม เขาก็เอาใบมะกอกหอมเขี่ยออกทีละใบก่อน แล้วค่อยกินไข่ที่เหลือรวดเดียวหมด ยุ่งจริงเชียว! …… ฟู่เซิง คนนี้น่ะ จัดการง่ายที่สุด ไม่เพียงแต่ไม่เรื่องมาก ยังเฉื่อยชาถึงขั้นไม่รู้สึกรู้สาเลย วันหนึ่งอยากรู้จริงๆ ก็ไปค้นหาเครื่องเทศสิบกว่าชนิด ผสมสูตรที่ไม่เคยลองมาก่อนหลายสูตร ทำเป็นถั่วร้อยรส... ฟู่เซิงกินหมดเกลี้ยงไม่ลังเลเลย ส่วนเซิ่งซือเม่ยนั่งดูข้างๆ กลับขมวดคิ้วตลอด …… พูดถึงเซิ่งซือเม่ยนะ ตัวโตขนาดนั้น ยังเลือกกิน! ไม่กินก็คือไม่กิน หิวตายก็ไม่กิน เอาใจยากจริงๆ! แต่คนเราจะไม่กินข้าวได้ยังไง? นิสัยคนนี้ พอเอาจริงกับงานก็ลืมกินลืมนอน ต้องมีคนคอยจ้องคอยเตือน ถึงจะยอมดูแลตัวเองอย่างไม่เต็มใจ ก็ช่างเถอะ จดไว้ให้เธอก็แล้วกัน ไม่กินต้นหอม ไม่กินหอมแดง ไม่กินผักป่า ไม่กินขึ้นฉ่ายป่า ไม่กินขิงเผ็ด ไม่กินเนื้อแพะสาบ ไม่กินเห็ดสด ไม่กินผักดอง ไม่กินเนื้อเค็มรมควัน ไม่กินของเย็น ไม่กินปลานึ่ง ไม่กินเนื้อสับ... ……