ข้อความ
สวี่ซ่างเฉียนถือกระดานหมากรุกเปียวเหยาเก่าๆ และมักจะประลองกับนักเดินทางที่ผ่านไปมา แม้ว่าเทคนิคของเขาจะไม่โดดเด่น แต่เขาก็ทุ่มเทในทุกๆ รอบ เขาเล่าว่าในวัยหนุ่ม เขาเหมือนหมากที่วิ่งควบไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง มีชีวิตที่รุ่งโรจน์—แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่ เพราะเขาเป็นเพียงเจ้าหน้าที่เล็กๆ ในสำนักศึกษา และลูกชายคนเล็กของเขาก็ซุกซนมาก อย่างไรก็ตาม อย่างที่เขาพูดไว้ คนก็เหมือนกระดานหมากรุก มีวันที่จะเก่าและผุพังไปในที่สุด