ข้อความ
ปีเหยียนเหอปีแรกแห่งราชวงศ์ถัง ราชสำนักมีราชโองการ วัดใดที่ไม่มีชื่อจะต้องถูกทำลาย ในเวลานั้นมีอาจารย์เซนฮุ่ยอวิ๋นแห่งวัดเจี้ยนกั๋ว ได้ยินเช่นนั้นก็กังวลมาก จึงร้องไห้และจุดธูปต่อหน้าพระศรีอริยเมตไตรย ชั่วพริบตา พระศรีอริยเมตไตรยก็เสด็จลงมา แสงสีทองส่องประกาย เสียงสวดมนต์ดังก้องกังวาน หลังจากนั้นแสงจากร่างทองคำก็ส่องสว่าง ไม่ดับไปถึงสามวัน เสียงระฆังดังก้องไม่หยุดถึงสามวัน วัดเจี้ยนกั๋วรอดพ้นจากภัยพิบัติในครั้งนี้ ฮ่องเต้รุ่ยจงทรงพระสุบิน รำลึกถึงการที่พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์จากตำแหน่งเซียงอ๋อง จึงพระราชทานนามว่าวัดต้าซ่างกั๋ว วันรุ่งขึ้น อาจารย์เซนฮุ่ยอวิ๋นเข้าฌานต่อหน้ารูปปั้น เจ็ดวันจึงตื่นขึ้น ได้รับเคล็ดวิชาร่างทองคำอมตะ บันทึกไว้เพื่อสืบทอดสู่รุ่นหลัง จากนั้นคุณธรรมทั้งปวงก็สมบูรณ์ ความชั่วร้ายทั้งปวงก็ดับสูญ และมรณภาพในเวลาต่อมา เคล็ดวิชานี้ถูกเก็บไว้ในหอคัมภีร์ของวัดต้าซ่างกั๋ว พระสงฆ์ที่มีวาสนาเท่านั้นจึงจะได้เห็น